Πρόκειται για το πιο μυστηριώδες κυνοειδές είδος στον κόσμο.
Κάμερες που είναι τοποθετημένες στα βάθη των δασών του Αμαζονίου στη Βολιβία και το Περού κατέγραψαν εικόνες ενός αινιγματικού αιλουροειδούς ζώου που έχει αποκτήσει το παρατσούκλι «σκύλος-φάντασμα» και οι ειδικοί το χαρακτηρίζουν «σχεδόν μυθικό πλάσμα».
Υπάρχουν ελάχιστες άμεσες παρατηρήσεις αυτού του ζώου στη φύση και έχει διαπιστωθεί ότι διαθέτει εξαιρετικά οξεία ακοή του και ισχυρή όσφρηση χαρακτηριστικά που του επιτρέπουν να έχει αυτή την άκρως μυστικοπαθή συμπεριφορά.
Οι κάμερες που έχουν τοποθετηθεί στα δάση του Αμαζονίου προσφέρουν τώρα πολύτιμες πληροφορίες για τη ζωή αυτού του μυστηριώδους θηρευτή. Οι φωτογραφίες αποκαλύπτουν ότι το ζώο διαθέτει πυκνό και σκούρο τρίχωμα, με αποχρώσεις που κυμαίνονται από μαυριδερό γκρι έως κοκκινοκάστανο. Έχει μεγάλο κεφάλι με πολύ μικρά και στρογγυλεμένα αυτιά, κοντά πόδια και μακριά πυκνή ουρά.
Το είδος διαθέτει επίσης μερικώς μεμβρανώδη πέλματα χαρακτηριστικό μοναδικό μεταξύ των σκύλων του Αμαζονίου. «Το πιο εντυπωσιακό εύρημα ήταν ότι, παρά το γεγονός πως πρόκειται για ένα σχεδόν μυθικό ζώο αυτοί οι σκύλοι είναι πολύ πιο πολυάριθμοι απ’ ό,τι φανταζόμασταν» αναφέρει η επιστημονική ομάδα που μελέτησε τις εικόνες και έκανε τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «Neotropical Biology and Conservation».
Σε διάστημα 25 ετών οι ερευνητές συγκέντρωσαν συστηματικά 500 καταγραφές του είδους και πραγματοποίησαν 34 εντατικές έρευνες με κάμερες που είναι τοποθετημένες σε διάφορα σημεία στα δάση κυρίως της Βολιβίας. Με περισσότερες από 594 φωτογραφίες η έρευνα αποτελεί τη μεγαλύτερη συλλογή επιβεβαιωμένων καταγραφών αυτού του είδους.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η έρευνα αποτελεί «ένα εξαιρετικό παράδειγμα του πώς οι τεχνολογίες διατήρησης και η απομακρυσμένη παρακολούθηση — στην προκειμένη περίπτωση η εντατική χρήση μόνιμα τοποθετημένων καμερών — μπορούν να προσφέρουν σημαντικά δεδομένα για ένα από τα λιγότερο γνωστά είδη των τροπικών δασών του Αμαζονίου».
Η ανατροπή
Τα δεδομένα των καμερών δείχνουν επίσης ότι το είδος δεν είναι τόσο σπάνιο όσο φοβούνταν οι επιστήμονες. Ζει στα βαθιά δάση με πυκνότητα περίπου 15 ατόμων ανά 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Αυτό υποδηλώνει ότι αυτό το αιλουροειδές έχει περισσότερο πληθυσμό από μεγαλύτερους θηρευτές όπως οι ιαγουάροι αλλά λιγότερο από μεσαίου μεγέθους σαρκοφάγα όπως οι οσελότοι. Οι πρόσφατες καταγραφές δείχνουν επίσης ότι το ζώο είναι κυρίως ημερόβιο με τη δραστηριότητά του να κορυφώνεται μεταξύ 6 το πρωί και 12 το μεσημέρι.
Φαίνεται ότι έχει εξειδικευτεί στη ζωή σε δάση των υψωμάτων, μακριά από ποτάμια, γεγονός που εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί παρέμενε σχεδόν αόρατο στους ανθρώπους. Αυτό σημαίνει επίσης ότι η διατήρηση του είδους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δημιουργία και την αποτελεσματική διαχείριση προστατευόμενων περιοχών.
«Η σημαντικότερη στρατηγική διαχείρισης είναι η προστασία των δασών του Αμαζονίου για την οποία η δημιουργία και η αποτελεσματική διαχείριση προστατευόμενων περιοχών αποτελούν το βασικότερο στοιχείο σε συνδυασμό με τη βιώσιμη διαχείριση των εδαφών των αυτόχθονων πληθυσμών» κατέληξαν οι επιστήμονες.
Naftemporiki.gr
