Με αφορμή την επιτυχία της στον Ημιμαραθώνιο των 21 χιλιομέτρων του 15ου Zagori Mountain Running 2026, έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε την Ολυμπιονίκη Χριστίνα Γιαζιτζίδου. Μαζί της συζητάμε για την εμπειρία από τον συγκεκριμένο αγώνα, τη σπουδαία αθλητική της πορεία, αλλά και για την αξία του αθλητισμού και τα μηνύματα που μπορεί να μεταδώσει μέσα από τη συμμετοχή, την προσπάθεια και την αγάπη για την άθληση.
Της Ελένης Κωστοπούλου
Συγχαρητήρια για την επιτυχία σας στον Ημιμαραθώνιο των 21 χιλιομέτρων του 15ου Zagori Mountain Running. Έχοντας μια σπουδαία διαδρομή στον πρωταθλητισμό, πώς βιώσατε αυτή τη νέα πρόκληση και τι είναι αυτό που κάνει έναν αγώνα όπως το Zagori Mountain Running ξεχωριστό;
Αρχικά ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση. Το Ζαγόρι είναι ένας ιδιαίτερος και όμορφος τόπος. Είχα να συμμετάσχω αρκετά χρόνια λόγω διαφόρων υποχρεώσεων που προέκυπταν. Φέτος αποφάσισα να δηλώσω στον ημιμαραθώνιο. Πήγε πολύ καλά, το χάρηκα μέχρι το τελευταίο μέτρο. Είναι ένας αγώνας πολύ καλά οργανωμένος με τεράστια συμμετοχή κόσμου. Προσωπικά αποφάσισα να πάρω και τον γιο μου μαζί και να μείνουμε σε κάμπινγκ με φίλους, ήταν υπέροχη εμπειρία.
Έχετε γνωρίσει τη χαρά των μεγάλων διακρίσεων, αλλά και τις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού. Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που χρειάστηκε να ξεπεράσετε στην αθλητική σας διαδρομή και ποιο μάθημα κρατάτε από αυτήν;
Ο πρωταθλητισμός είναι ένα τεράστιο σχολείο. Δεν μπορώ να σταθώ σε μια συγκεκριμένη δυσκολία. Θεωρώ πως είναι γενικά η καθημερινότητα και η διαχείριση της κούρασης. Να μάθεις να ελέγχεις τον εαυτό σου μέσα από τις καθημερινές προκλήσεις που προκύπτουν. Αυτό είναι κάτι σημαντικό που κράτησα στον τρόπο ζωής μου.
Η σημερινή σας επιτυχία δείχνει ότι ο αθλητισμός συνδυάζει τη χαρά της διάκρισης με την αξία της προσπάθειας και της συμμετοχής. Με την εμπειρία σας ως Ολυμπιονίκης, ποιο μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στα νέα παιδιά που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στον αθλητισμό, αλλά και σε όλους όσοι θέλουν να βάλουν την άθληση στη ζωή τους;
Ένας λόγος που αγαπώ τους αγώνες βουνού, είναι γιατί βλέπω ανθρώπους κάθε ηλικίας να συμμετέχουν. Να προσπαθούν, να έρχονται κοντά στη φύση και να βάζουν στη καθημερινότητά τους την άθληση. Πιστεύω πως η ρουτίνα είναι αυτή που κάνει τη διαφορά. Να μάθεις να ζεις με τον αθλητισμό. Θα ήθελα να απευθυνθώ στους γονείς περισσότερο, πρέπει να στρέψουμε τα παιδιά μας στον αθλητισμό να μάθουν και να γνωρίσουν την αξία του από μικρή ηλικία.
Ο πρωταθλητισμός απαιτεί θυσίες, υπομονή και μεγάλη ψυχική δύναμη. Αν γυρίζατε πίσω στον χρόνο, τι θα λέγατε στον νεότερο εαυτό σας όταν ξεκινούσε αυτή τη διαδρομή;
Το ταξίδι προς την κορυφή είναι μεγάλο, κάθε στάδιο έχει την ομορφιά και τη δυσκολία του. Θα ήθελα πάλι απ’ το μηδέν να τα γνωρίσω και να τα κατακτήσω μόνη μου. Αυτή είναι και η αξία. Μπαίνεις ένα μικρό παιδί σε όλο αυτό και διαμορφώνεις τον χαρακτήρα σου και την προσωπικότητά σου. Οπότε πιστεύω ότι δε θα έλεγα τίποτα. Ο κάθε ένας το ζει και το αντιμετωπίζει διαφορετικά.
Σας εύχομαι ολόψυχα πάντα επιτυχίες, υγεία και πολλές ακόμη όμορφες αθλητικές διαδρομές και διακρίσεις!
