Υπάρχει ένας επαναλαμβανόμενος «αφορισμός» του Δημάρχου που λέει ότι: Οι πλατείες δεν έγιναν για να παίζουν παιδιά!
Και υπάρχει μια πραγματικότητα, που διαμορφώνεται από τα ίδια τα παιδιά και καταρρίπτει τον ισχυρισμό του Δημάρχου!
Διότι, προφανώς, από τότε που σχεδιάστηκαν οι πλατείες πάνε χρόνια… και επομένως δεν θα μπορούσαν να προβλεφθούν οι σύγχρονες τάσεις στο παιδικό παιχνίδι, που περιλαμβάνουν ποδήλατο, πατίνι, σκέιτς και πάσης φύσεως εποχούμενα παιχνίδια.
Παιχνίδια δηλαδή που δεν μπορούν να αναπτυχθούν σε μια παιδική χαρά – όσο σύγχρονη κι αν είναι.
Ενώ οι δύο πλατείες του Δήμου στην Βόρεια Παραλία, που σχεδιάστηκαν μόνο για… τραπεζοκαθίσματα καταστημάτων, κατάφεραν χάρη στα παιδιά, να συνδυάσουν το τερπνόν μετά του ωφελίμου: Και να παρέχουν άπλετο χώρο στα παιδιά για παιχνίδι αλλά και να γεμίζουν κάθε βράδυ τα τραπεζοκαθίσματα από τους γονείς τον παιδιών.
Απομένει πλέον να αποδεχθεί την νέα πραγματικότητα και ο Δήμαρχος και ν’ αλλάξει δόγμα…
Διότι όπως έλεγε και ο αείμνηστος Νιόνιος: Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά, αφού έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα…
