Θα πρέπει να αντιληφθούν οι διάφοροι αιρετοί «Δελαπατρίδηδες», ότι το Δημοτικό Συμβούλιο είναι πεδίο εποικοδομητικού διαλόγου και αντιπαράθεσης ιδεών.
Και όχι τηλεοπτικό πάνελ οχλαγωγίας, προς τέρψη των διαφόρων «Μήτσων» του διαδικτύου, που βρήκαν την ευκαιρία να αναδείξουν το ταλέντο τους στην ειρωνεία και τον σαρκασμό!
Σαν σύγχρονοι «Αριστοφάνηδες» της συμφοράς….
Υπάρχει, βέβαια και η αντίληψη που λέει ότι το Δημοτικό Συμβούλιο, είναι ο αντικατοπτρισμός της κοινωνίας που το εκλέγει. Αλλά εδώ παρατηρείται το οξύμωρο ότι όσο η κοινωνία – υποτίθεται – πως εξελίσσεται, τόσο τα ανώτατα νομοθετικά όργανα των Δήμων διολισθαίνουν προς την αμετροέπεια και τον λαϊκισμό!
Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι από τότε που μπήκαν οι κάμερες στις αίθουσες των συνεδριάσεων, το πράγμα έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο και στη θέση των παλιών ευυπόληπτων συμβούλων άλλων εποχών, βρέθηκαν ευερέθιστοι «κουτσαβάκηδες», έτοιμοι να «λύσουν το ζωνάρι», με κάθε παρεξήγηση…
Αδιαφορώντας, βέβαια, αν η εικόνα που βγαίνει – δυστυχώς – προς τα έξω, παραπέμπει σε κοινοβούλια γειτονικών χωρών, όπου το «νταηλίκι» και ο «τσαμπουκάς» έχουν μεγαλύτερη πέραση από τα επιχειρήματα και την πειθώ!
Ίσως μάλιστα σε κάποιους από τους αιρετούς να βολεύει αυτό το κλίμα, διότι οι ίδιοι δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν σε ήρεμα νερά και προτιμούν την «αντάρα» για να καλύψουν την πολιτική γύμνια τους!
Οι παλαιότεροι θα θυμούνται ότι οι δημοτικοί σύμβουλοι των δεκαετιών του ’80 και ’90, μετά από κάθε συνεδρίαση, έφευγαν όλοι μαζί παρέα, για να καταλήξουν σε κάποιο ταβερνάκι και να συνεχίσουν την συζήτηση, με πειράγματα και αστεία που τους «έδεναν» ακόμα περισσότερο μεταξύ τους…
Ενώ τώρα με το κλίμα που επικρατεί, έχουν διαρραγεί οι κοινωνικές σχέσεις και έχουν καταστραφεί ακόμα και φιλίες ετών, μεταξύ συμβούλων αντιπάλων δημοτικών παρατάξεων, φτάνοντας στο σημείο να μη ανταλλάσσουν ούτε «καλημέρα»!
Ίσως επειδή τότε υπήρχαν μόνο πολιτικοί αντίπαλοι που υπηρετούσαν ένα κοινό στόχο.
Ενώ τώρα υπάρχουν… εχθροί που υπηρετούν τον απρόβλεπτο εγωισμό τους
