Η «ουρά» έξω από το ΑΤΜ της Τράπεζας ήταν απελπιστικά μεγάλη….
Αλλά οι ηλικιωμένοι που περίμεναν υπομονετικά μέσα στο κρύο, δεν το κουνούσαν «ρούπι»….
Σήμερα, βλέπεις, ήταν η μεγάλη μέρα…. Θα έμπαινε στους λογαριασμούς το επίδομα των 250 ευρώ που τους έταξε ο Μητσοτάκης…
Μεγάλη υπόθεση για κάποιον που «η ζωή τα ‘φερε» να μείνει με μια πενιχρή σύνταξη και με πολλές υποχρεώσεις και να περιμένει το επίδομα των 250 ευρώ για να νοιώσει άνθρωπος…
Άλλωστε, «μέρες που ‘ναι», δεν ήθελε να «φορτωθεί» στα παιδιά του και να αισθανθεί και πάλι άχρηστος….
Όσο κόντυνε η ουρά και πλησίαζε η σειρά του, τόσο μεγάλωνε η αγωνία του…
-Λες να…;
Α! μπα… και έκανε μια αδιόρατη κίνηση, σαν να ήθελε να διώξει κάποια κακή σκέψη…
Χωρίς να το πολυκαταλάβει βρέθηκε μπροστά στο ΑΤΜ της Τράπεζας….
Με τρεμάμενα χέρια έβαλε την κάρτα στο μηχάνημα και ζήτησε από τον διπλανό του να τον βοηθήσει …
Κι εκείνος παρακολουθούσε αμήχανα στον φωτεινό πίνακα τους αριθμούς που πληκτρολογούσε ο άγνωστος διπλανός του…
Ώσπου εμφανίστηκαν στην οθόνη κάτι γράμματα που ο διπλανός του διάβασε ότι έλεγαν «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΑΡΚΕΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟ»!
Στην αρχή σκέφθηκε να πει στον άγνωστο που τον βοήθησε, να ξαναπροσπαθήσει….
Αλλά γρήγορα το μετάνιωσε…. Γιατί δεν ήθελε να κάνει τους άλλους να περιμένουν…
Άλλωστε δεν ήταν η πρώτη φορά που έβλεπε στο μηχάνημα αυτή την επιγραφή…
Ούτε και η τελευταία που οι ελπίδες του αποδείχθηκαν μάταιες…
Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θ’ αλλάξει ποτέ…
