1,75 ευρώ το λίτρο. Αυτή είναι η τιμή που ακούγεται τις τελευταίες ημέρες για το πετρέλαιο θέρμανσης.
Αν επιβεβαιωθεί, θα είναι ένας ακόμη βαρύς λογαριασμός για τις οικογένειες της Καστοριάς.
Γιατί εδώ ο χειμώνας δεν κρατά τρεις μήνες. Σε πολλά σπίτια τα καλοριφέρ ανάβουν τέλη Σεπτεμβρίου και σβήνουν τον Μάιο. Οκτώ μήνες θέρμανση.
Κάποιος θα πει στην Καστοριά ζούμε. Ξέρουμε τι χειμώνα έχουμε.
Σωστά. Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο. Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα.
Δύο σπίτια, από 100 τετραγωνικά.
Το ένα στην Αθήνα χρειάζεται, ας πούμε, 500 λίτρα πετρέλαιο τον χειμώνα.
Το άλλο εδώ περίπου 2.500.
Με τιμή 1,75 ευρώ το λίτρο, το πρώτο θα πληρώσει 875 ευρώ. Το δεύτερο 4.375.
Τέσσερις ή πέντε μισθοί. Μόνο για να είναι ζεστό ένα σπίτι.
Γιατί ο μισθός δεν κρίνεται μόνο από το πόσα παίρνεις. Κρίνεται και από το αν φτάνουν για να ζήσεις. Και πρέπει να μείνουν χρήματα για τρόφιμα, ρεύμα, λογαριασμούς, παιδιά. Για τη ζωή, δηλαδή.
Από τα 4.375 ευρώ, περίπου 1.547 ευρώ είναι φόροι. Στο σπίτι της Αθήνας, περίπου 309 ευρώ.
Πάνω από 1.200 ευρώ περισσότερους φόρους επειδή κάνει περισσότερο κρύο.
Υπάρχει το επίδομα θέρμανσης, μη το ξεχνάμε πάλι θα μας πει κάποιος.
Βεβαίως. Είναι σημαντικό για όσους το δικαιούνται. Αλλά δεν το παίρνουν όλοι. Και ακόμη κι όταν το παίρνουν, το κράτος επιστρέφει μέρος των χρημάτων που έχει ήδη εισπράξει από τη θέρμανσή τους.
Μήπως, λοιπόν, αντί να συζητάμε κάθε χρόνο μόνο πόσα θα μας δώσει το κράτος, πρέπει να συζητήσουμε και πόσα είναι δίκαιο να μας παίρνει;
Η δική μας πρόταση είναι απλή.
Αν ο Αθηναίος πληρώνει 309 ευρώ φόρους για την αναγκαία θέρμανση ενός σπιτιού 100 τετραγωνικών, γιατί να μην πληρώνει το ίδιο και ο Καστοριανός για ένα αντίστοιχο σπίτι; Το πετρέλαιο θα το αγοράσουμε. Δεν ζητάμε να μας το χαρίσουν. Δεν είμαστε επαίτες.
Αλλά ο επιπλέον φόρος, που προκύπτει από τις μεγαλύτερες ανάγκες θέρμανσης, θα μπορούσε να επιστρέφεται με λογικά όρια και ελέγχους.
Το Σύνταγμα λέει ότι οι Έλληνες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο και ότι συνεισφέρουν στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους.
Η Καστοριά έχει πλέον δίκτυο φυσικού αερίου, όχι όμως σε κάθε σπίτι.
Στα χωριά μας πολλοί δεν έχουν αυτή την επιλογή. Υπάρχουν οικογένειες που ζεσταίνονται με ξύλα ή κάρβουνο.
Και η ατμοσφαιρική ρύπανση; Είναι σοβαρό πρόβλημα.
Ο καπνός δεν σταματά στην αυλή εκείνου που άναψε τη σόμπα. Τον αναπνέουμε όλοι.
Αν γίνει καταγγελία, οι αρμόδιες υπηρεσίες οφείλουν να εφαρμόσουν τον νόμο.
Την ίδια ώρα μιλάμε για το δημογραφικό. Για τους νέους που φεύγουν και τις οικογένειες που θέλουμε να κρατήσουμε εδώ.
Αλλά για να μείνει κάποιος σε έναν τόπο, δεν αρκεί να αγαπά τον τόπο του. Πρέπει να μπορεί και να ζει σε αυτόν.
1,75 ευρώ το λίτρο. Από εκεί ξεκινήσαμε. Από την τιμή του πετρελαίου.
Και φτάσαμε σε ένα ερώτημα πολύ μεγαλύτερο από την τιμή του.
Δεν ζητάμε να γίνει ο χειμώνας της Καστοριάς σαν της Αθήνας.
Ζητάμε, όταν έρχεται ο λογαριασμός των φόρων, να μη μετρά η Πολιτεία πόσο περισσότερο κρυώνουμε.
Γιατί μπορεί να μη ζούμε όλοι στον ίδιο χειμώνα. Ζούμε όμως στην ίδια χώρα.
Και είμαστε ίσοι πολίτες…….
ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η
ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΟΥΤΙΝΑ
