Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά σήμερα, Παρασκευή 31 Ιουλίου τον Άγιο Ιωσήφ τον εξ Αριμαθαίας, μία από τις πιο συγκινητικές μορφές των Παθών του Κυρίου.
Ο άνθρωπος που, με θάρρος και ευλάβεια, ζήτησε από τον Πόντιο Πιλάτο το σώμα του Εσταυρωμένου Χριστού και το τοποθέτησε στον δικό του καινούργιο τάφο.
Τιμάται επίσης ο Όσιος Ευδόκιμος ο Δίκαιος, που ξεχώρισε για την αρετή, τη δικαιοσύνη και τη φιλανθρωπία του.
Ο Άγιος Ιωσήφ ο εκ Αριμαθαίας
Ο Άγιος Ιωσήφ καταγόταν από την Αριμαθαία της Ιουδαίας και ήταν εύπορος, εξέχον μέλος του Ιουδαϊκού Συνεδρίου.
Παρότι ανήκε στους άρχοντες του λαού, είχε γίνει κρυφός μαθητής του Ιησού, καθώς φοβόταν τις αντιδράσεις των θρησκευτικών αρχών.
Μετά τη Σταύρωση όμως βρήκε το θάρρος να παρουσιαστεί ενώπιον του Πόντιου Πιλάτου και να ζητήσει την άδεια να παραλάβει το σώμα του Χριστού. Μαζί με τον Νικόδημο κατέβασε από τον Σταυρό το σώμα του Κυρίου, το τύλιξε σε καθαρό σεντόνι με αρώματα και το τοποθέτησε σε νέο λαξευτό μνημείο, το οποίο είχε προορίσει για τον εαυτό του.
Η πράξη αυτή είχε τεράστια σημασία. Εκτός από ένδειξη βαθιάς αγάπης και σεβασμού προς τον Χριστό, εκπλήρωσε και τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης ότι ο Μεσσίας θα ταφεί σε τάφο πλουσίου.
Ο Ιωσήφ ο εξ Αριμαθαίας αποτελεί διαχρονικό σύμβολο γενναιότητας. Όταν οι περισσότεροι μαθητές είχαν διασκορπιστεί από τον φόβο, εκείνος βγήκε δημόσια και ανέλαβε την ευθύνη να αποδώσει στον Διδάσκαλο την τελευταία τιμή.
Η Εκκλησία τον τιμά ιδιαίτερα και τη Μεγάλη Παρασκευή, όταν ανακαλείται η Αποκαθήλωση και η Ταφή του Κυρίου.
Ο Όσιος Ευδόκιμος ο Δίκαιος
Ο Όσιος Ευδόκιμος έζησε τον 9ο αιώνα, στα χρόνια του αυτοκράτορα Θεόφιλου, και καταγόταν από ευσεβή και αριστοκρατική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης.
Οι γονείς του φρόντισαν να τον αναθρέψουν με βαθιά χριστιανική παιδεία και από πολύ νέος διακρίθηκε για την ταπεινοφροσύνη, τη σωφροσύνη και την αγάπη του προς τον Θεό.
Παρά την υψηλή κοινωνική του θέση, δεν επιδίωξε δόξα ούτε πλούτη. Διορίστηκε διοικητής της Καππαδοκίας και άσκησε τα καθήκοντά του με σπάνια δικαιοσύνη και ανιδιοτέλεια. Προστάτευε τους φτωχούς, υπερασπιζόταν τους αδικημένους και φρόντιζε να εφαρμόζει τον νόμο με επιείκεια και ανθρωπιά.
Η ζωή του χαρακτηριζόταν από αυστηρή εγκράτεια. Απέφευγε κάθε περιττή πολυτέλεια, νήστευε, προσευχόταν αδιάλειπτα και διατηρούσε αγνή την καρδιά και τον νου του.
Σε ηλικία μόλις τριάντα τριών ετών παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του στον Θεό. Όταν αργότερα έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του, το σώμα του βρέθηκε άφθαρτο και ανέδιδε ευωδία, γεγονός που θεωρήθηκε σημείο της αγιότητάς του.
Η Εκκλησία τον τιμά με τον χαρακτηρισμό «Δίκαιος», επειδή ολόκληρη η ζωή του υπήρξε υπόδειγμα εντιμότητας, αγνότητας και χριστιανικής αρετής.
