‘Επρεπε να προηγηθούν όλα αυτά τα τοξικά, που αμαύρωσαν την προεκλογική περίοδο και να οδηγηθούν στα άκρα οι σχέσεις των δύο υποψηφίων δημάρχων στο Δήμο Καστοριάς, για να καταλήξουμε σ’ αυτή την απροσδόκητη χειραψία του στρατηγού με τον δήμαρχο, λίγο πριν ξεκινήσει η παρέλαση των καρναβαλιστών!
Που τηρουμένων των αναλογιών, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ισάξια με τον περίφημο «ιστορικό συμβιβασμό» του Ενρίκο Μπερλίνγκουερ στην Ιταλία του 1970, αν αναλογιστούμε ότι οι δύο θεσμικοί παράγοντες του Δήμου Καστοριάς, απέφευγαν να ανταλλάξουν και «καλημέρα» μέχρι τώρα!
Αποκορύφωμα αυτής της στείρας αντιπαράθεσης, ήταν η εκλογή Προεδρείου στο πρώτο Δημοτικό Συμβούλιο, όπου οι δύο παρατάξεις της αντιπολίτευσης απέφυγαν επιδεικτικά να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην υποψήφια πρόεδρο, που θεσμικά προέρχεται από την πλειοψηφία.
Σε αντίθεση με την πλευρά του δημάρχου η οποία υπερψήφισε τόσο τον αντιπρόεδρο, που προτάθηκε από τον συνδυασμό του Γρηγόρη Γρηγοριάδη, όσο και τον γραμματέα από τον συνδυασμό του Αποστόλη Τσούκα. Γι’ αυτό και η προχθεσινή χειραψία στην παρέλαση έχει ένα ιδιαίτερο συμβολισμό, αρκεί να υπάρχει και συνέχεια εντός και εκτός Δημοτικού Συμβουλίου. Και να μη αποτελέσει μια παραπλανητική παρένθεση, που λόγω των ημερών, χρειάστηκε κάποιοι να φορέσουν τις… μάσκες!
