Πολλοί το αποδίδουν στην κακοδαιμονία της δημόσιας διοίκησης που θεωρείται αυθύπαρκτη του σύγχρονου ελληνικού κράτους.
Και άλλοι πάλι στις συνεχείς ανατιμήσεις των υλικών, που εμποδίζουν ακόμα και την προμήθεια… εκρηκτικών, για τους εκβραχισμούς στα τούνελ της σήραγγας της Κλεισούρας!
Ενώ δεν θ’ ακούσετε ποτέ κανένα πολιτικό που να μην σας διαβεβαιώνει ότι «όλα τα έργα θα εκτελεστούν κανονικά στην ώρα τους»!
(Κι ας έχουν περάσει 15 χρόνια από τότε που ξεκίνησε το φράγμα του Νεστορίου και άλλα τόσα από τότε που ολοκληρώθηκε η μελέτη για την σήραγγα της Κλεισούρας).
Είτε επειδή αυτοί (οι πολιτικοί) αρέσκονται να εθελοτυφλούν για πρακτικούς λόγους είτε επειδή η παραπληροφόρηση είναι σύμφυτο του «λειτουργήματος» που ασκούν, από την εποχή του κινηματογραφικού… βουλευτή «Καλοχαιρέτα» με την επική ατάκα «ετελείωσε…», χωρίς να τελειώνει ποτέ….
Η αλήθεια, όμως, βρίσκεται αλλού και αφορά τις σχέσεις των δύο πόλων από τους οποίους εξαρτάται η εξέλιξη της κατασκευής ενός έργου.
Ο ένας πόλος είναι η αναθέτουσα αρχή, δηλ. το ελληνικό δημόσιο, που καθορίζει το πλαίσιο με τα χρονοδιαγράμματα μέχρι την αποπεράτωση και παράδοση του έργου.
Ο άλλος πόλος είναι οι κατασκευάστριες εταιρίες του ιδιωτικού τομέα οι οποίες αναλαμβάνουν την καλή εκτέλεση του έργου με βάση την σύμβαση που έχουν συνυπογράψει με το Δημόσιο, ύστερα από επιτυχή μειοδοτικό διαγωνισμό.
Τότε γιατί αυτές οι πολύχρονες καθυστερήσεις και οι συνεχείς υπερβάσεις στους αρχικούς προυπολογισμούς των έργων, θα αναρωτηθεί αφελώς ο κάθε καλόπιστος αναγνώστης;
Μα, γιατί έτσι συμφέρει και στους δύο πόλους που «συναυτουργούν» στην εκτέλεση των μεγάλων έργων.
Δηλ. και οι κατασκευαστικοί όμιλοι που επωφελούνται από τα «παραθυράκια» που θεσπίζει η εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά και η ίδια που στηρίζει την επιβίωσή της στους κατασκευαστικούς ομίλους.
Επειδή όμως τα τελευταία χρόνια, οι μεγάλοι κατασκευαστικοί όμιλοι με τις θυγατρικές τους είναι εισηγμένοι στο Χρηματιστήριο, δεν ενδιαφέρονται να ολοκληρώσουν εντός των χρονοδιαγραμμάτων τα έργα που αναλαμβάνουν.
Αλλά πώς θα ενισχύσουν τα χαρτοφυλάκιά τους με περισσότερα «ανεκτέλεστα έργα», που καλλιεργούν προσδοκίες στους επενδυτές και κάνουν πιο ελκυστικές τις μετοχές τους.
Και όσο περισσότερα «ανεκτέλεστα έργα» συσσωρεύσουν, τόσο ανεβαίνει στο ταμπλώ η μετοχή τους και αυξάνονται τα κεφάλαια που αντλούν από το Χρηματιστήριο.
Όσο για τα έργα που έχουν αναλάβει, ποιος θα τολμήσει να τους ζητήσει τον λόγο αν δεν θέλει να έχει την τύχη ενός πρωθυπουργού που τα έβαλε με τους «νταβατζήδες»!
