Το μεγαλύτερο παγόβουνο του κόσμου κινείται και πάλι, παρασυρόμενο στον Νότιο Ωκεανό έπειτα από μήνες που περιστρεφόταν «παγιδευμένο» στο ίδιο σημείο, δήλωσαν επιστήμονες της Βρετανικής Ανταρκτικής Έρευνας (BAS).
Με έκταση 3.672 τετραγωνικών χιλιομέτρων όταν μετρήθηκε τον Αύγουστο – λίγο μεγαλύτερο από το Ρόουντ Άιλαντ – το παγόβουνο Α23α παρακολουθείται προσεκτικά από τους επιστήμονες από τότε που αποκολλήθηκε από την παγοκρηπίδα Filchner-Ronne το 1986.
Παρέμεινε στον πυθμένα της θάλασσας Weddell στην Ανταρκτική για περισσότερα από 30 χρόνια.
Στη συνέχεια, αφού συρρικνώθηκε, το παγόβουνο παρασύρθηκε από τα ωκεάνια ρεύματα πριν εγκλωβιστεί σε ένα φαινόμενο που αποκαλείται Στήλη Taylor. Πρόκειται για το φαινόμενο όπου το περιστρεφόμενο νερό πάνω από ένα θαλάσσιο βουνό παγιδεύει αντικείμενα στη θέση τους.
Τώρα που το παγόβουνο απελευθερώθηκε, οι επιστήμονες αναμένουν ότι θα συνεχίσει να παρασύρεται κατά μήκος των ωκεάνιων ρευμάτων προς τα θερμότερα νερά και το απομακρυσμένο νησί της Νότιας Γεωργίας, όπου είναι πιθανό να διαλυθεί και τελικά να λιώσει, ανέφερε η BAS σε ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή.
Οι επιστήμονες δήλωσαν ότι, αν και το συγκεκριμένο παγόβουνο πιθανώς αποσπάστηκε ως μέρος του φυσικού κύκλου ανάπτυξης της παγοκρηπίδας και δεν θα συμβάλει στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας, η κλιματική αλλαγή οδηγεί σε ανησυχητικές αλλαγές σε αυτή την τεράστια, απομονωμένη ήπειρο, με δυνητικά καταστροφικές συνέπειες για την παγκόσμια άνοδο της στάθμης της θάλασσας.
Καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού του παγόβουνου, οι επιστήμονες μελέτησαν τη διάβρωσή του καθώς και τους τρόπους με τους οποίους ο θαλάσσιος πάγος μπορεί να επηρεάσει τους παγκόσμιους ωκεάνιους κύκλους άνθρακα και θρεπτικών ουσιών.
«Γνωρίζουμε ότι αυτά τα γιγαντιαία παγόβουνα μπορούν να παρέχουν θρεπτικά συστατικά στα νερά από τα οποία διέρχονται, δημιουργώντας ακμάζοντα οικοσυστήματα σε λιγότερο παραγωγικές κατά τα άλλα περιοχές», δήλωσε στην ανακοίνωση της BAS η Λόρα Τέιλορ, βιογεωχημικός που συνέλεξε δείγματα από το νερό γύρω από το παγόβουνο.
«Πήραμε δείγματα από τα επιφανειακά νερά του ωκεανού πίσω, αμέσως δίπλα και μπροστά από τη διαδρομή του παγόβουνου. Θα μας βοηθήσουν να προσδιορίσουμε ποια ζωή θα μπορούσε να σχηματιστεί γύρω από το Α23α και πώς επηρεάζει τον άνθρακα στον ωκεανό και την ισορροπία του με την ατμόσφαιρα», πρόσθεσε.
