Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών ο συγγραφέας και φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος. Ο σπουδαίος διανοητής το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν σε κλινική της Αθήνας.
Με περισσότερα από 30 βιβλία στο ενεργητικό του, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες στοχαστές.
Ο Στέλιος Ράμφος γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα.
Το 1965, πριν ολοκληρώσει τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ξεκίνησε σπουδές Φιλοσοφίας στο Παρίσι, στο Université de Vincennes à Saint-Denis (σημερινό Université Paris 8). Μεταξύ 1969 και 1974 υπήρξε καθηγητής Φιλοσοφίας στο ίδιο πανεπιστήμιο. Το 1975 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου συνέχισε το συγγραφικό έργο του. Είχε σημαντική παρουσία στη δημόσια ζωή με πολλές συνεντεύξεις στον Τύπο και την τηλεόραση, με δημόσιες ομιλίες αλλά και άρθρα σε περιοδικά. Δίδαξε στο Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν και αργότερα στο Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη.
Η πλούσια βιβλιογραφία του αντικατοπτρίζει τις πνευματικές αναζητήσεις του, τις θέσεις και τις προτάσεις του αναφορικά με τον μαρξισμό, την οικουμενικότητα του ελληνικού πολιτισμού, τους συσχετισμούς της σύγχρονης πνευματικής δημιουργίας με την ελληνορθόδοξη παράδοση.
Μεταξύ πολλών άλλων, έχει δημοσιεύσει μελέτες για τον Πλάτωνα (Φιλοσοφία Ποιητική), τον Αριστοτέλη (Μίμησις εναντίον μορφής), τον Οιδίποδα Τύραννο (Το αίνιγμα και η μοίρα), τους ασκητές της ερήμου (Πελεκάνοι ερημικοί), καθώς και μία συλλογή άρθρων και δοκιμίων του «Μία καλοκαιρινή ευτυχία τρίζει» (1999).
Στέλιος Ράμφος: «Να μη μας καταπιεί η καταστροφή»
Ο Στέλιος Ράμφος είχε δώσει μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη το 2021 στα «ΝΕΑ» με αφορμή το βιβλίο του «Η Ελλάδα των ονείρων – Σπουδή στο συλλογικό μας φαντασιακό».
Εκεί είχε αναφερθεί στην εμπειρία τους ενός χρόνου καραντίνα λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, καθώς και στα 200 χρόνια του σύγχρονου ελληνικού κράτους.
Για τον κορονοϊό είχε πει: «Μια μορφή πολέμου είναι κι αυτή. Ποτέ οι επιδημίες δεν έλειψαν στην ανθρωπότητα. Τώρα όμως μας πολεμάει η φύση και οι κλιματολογικές αλλαγές είναι τέτοιες ώστε μας εκθέτουν περισσότερο σε άγριους και επιθετικούς ιούς. Δεχόμαστε, λοιπόν, τις καινούργιες επιθέσεις. Ας ελπίσουμε ότι τα πράγματα θα πάνε καλά – και για το μυαλό των ανθρώπων, που ίσως σκεφτούν ότι πρέπει να προσέχουν λίγο παραπάνω».
Σε ερώτηση για το εάν ήταν «ευτυχής συγκυρία που η πανδημία συνέπεσε με τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση» και «αν επιτρέπει τον αναστοχασμό», ο Στέλιος Ράμφος απάντησε:
«Είναι ακόμα πολύ νωρίς. Εχουμε πολλές εκπομπές, βιβλία, συζήτηση, αλλά στο γνωστό πεδίο. Δεν έχουμε κάτι που να δείχνει αναστοχασμό, αλλά μια επιμελή ανάγνωση των γεγονότων. Έχουμε όμως ακόμα εννέα μήνες μπροστά μας. Του χρόνου, βέβαια, έρχεται η επέτειος των εκατό χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Και αυτή είναι μια πολύ μεγάλη ευκαιρία να σκεφτούμε και τις ήττες μας. Δεν είναι μόνο οι θρίαμβοι που απαιτούν σκέψη, αλλά και οι ήττες, γιατί και από εκεί μπορούν να βγουν συμπεράσματα. Οι δύο περιστάσεις έχουν ίδια χαρακτηριστικά – και στις δύο έπαιξε ρόλο η εμφύλια διαμάχη. Το 1821 παραλίγο να χαθούν όλα και ευτυχώς υπήρξε το Ναυαρίνο και το 1922 ήταν προϊόν εσωτερικού διχασμού. Ένα μεγάλο, σπουδαίο κεφάλαιο για το μέλλον είναι να ξανασκεφτούμε γιατί τσακωνόμαστε συνέχεια. Γιατί η Ιστορία μας είναι γεμάτη διχόνοια, διασπάσεις, εμφυλίους».
