Το γύρο του διαδικτύου κάνει το βίντεο το οποίο έγινε viral στις ΗΠΑ όταν οι καθηγητές έδειξαν τα πανομοιότυπα email που έλαβαν στους μαθητές τους.
Στη διάρκεια διάλεξης του εισαγωγικού μαθήματος Δεδομένων / Επιστήμης Δεδομένων στη University of Illinois Urbana–Champaign, δύο καθηγητές εντόπισαν μια απροσδόκητη ακαδημαϊκή παράβαση: δεκάδες φοιτητές, ύστερα από έλεγχο παρακολούθησης παρουσιών και δραστηριότητας, έστειλαν πανομoιότυπα e-mail προς τους διδάσκοντες με τη φράση «Dear Professor Flanagan, I want to sincerely apologize…», γεγονός που προκάλεσε την υποψία ότι η απολογία δεν ήταν προϊόν ανθρώπινου χειρισμού.
Οι καθηγητές Karle Flanagan και Wade Fagen-Ulmschneider απέδειξαν ότι οι συγκεκριμένες συγγνώμες είχαν δημιουργηθεί μέσω εργαλείου γεννητικής τεχνητής νοημοσύνης — χρησιμοποιήθηκε δηλαδή το ίδιο τεχνολογικό μέσο τόσο για την παράβαση (μη φυσική παρακολούθηση/παρουσία) όσο και για τη συγγνώμη-«απάντηση».
Στη συνέχεια οι δύο καθηγητές σε προβολή στην αίθουσα διάβασαν τα ίδια μηνύματα από το προτζέκτορ — προκαλώντας την έκπληξη των φοιτητών και το viral του περιστατικού στα κοινωνικά δίκτυα.
Το γεγονός ανοίγει ευρύτερη συζήτηση για την ηθική της χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης στην εκπαίδευση: όταν τα ίδια εργαλεία που χρησιμοποιούνται για κομπρεσμένα ή ψευδή στοιχεία αξιολόγησης στρέφονται και στην «απολογία», η ανθρώπινη ευθύνη και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ «εγώ» και «μηχανή» γίνονται θαμπές. Επίσης, η μη ύπαρξη σαφών κανόνων λειτουργίας για τη χρήση ΑΙ σε μαθήματα και αξιολογήσεις καθιστά το πρόβλημα πιο ασαφές. Η πράξη αυτή αποτελεί προειδοποίηση: η τεχνολογία μπορεί να «γράψει» τη λύπη μας — αλλά δεν μπορεί να εκπληρώσει την αυθεντική ευθύνη .
