Ποιος θεωρείται καλός κτηνοτρόφος; Εκείνος που μεταξύ άλλων μπορεί να ξεχωρίσει τα πρόβατα από το χρώμα που έχει το μαλλί τους, τα αυτιά, το χρώμα των ματιών, την ουρά, το στιλπνό τρίχωμα, την ηλικία, και από τα κέρατά τους.
Ο Παναγιώτης Νταβαρίνος, Κτηνοτρόφος στα Άγραφα της Ευρυτανίας, εξελίσσει την προβατοτροφία με μια ξεχωριστεί φυλή που αναπτύσσει μόνος αυτός στην Ελλάδα.
Η ράτσα είναι πολύ παλιά από τον παππού του, όπως λέει ο κ. Νταβαρίνος, αλλά χάθηκε και ο ίδιος την διατηρεί με μεγάλη δυσκολία, προκειμένου να μην αναμειχθεί η φυλή με άλλες και χαθεί οριστικά. «Είναι σκληρό ζώο, ανθεκτικό και περισσότερο παραγωγικό, μια αρχαία φυλή».
Εάν υπήρχε κάποια κρατική επιδότηση θα μπορούσε να αναπτυχθεί η ράτσα και να αποδώσει περισσότερα στους εκτροφείς. Όπως αναφέρει ο κ. Νταβαρίνος το σπάνιο αυτής της φυλής βρίσκεται στην αναπαραγωγή, καθώς τετρακέρατα γεννιούνται μια φορά στα δυο χρόνια.
Τα συνήθη κριάρια, οι αρσενικοί αμνοί διακρίνονται από τα θηλυκά με μια ματιά από τα κέρατα τους, και με αυτά τα χαρακτηριστικά συγκεντρώνουν γύρω στις 30-50 προβατίνες. Ένα μικρό χαρέμι αναπαραγωγής.
Ένα οικόσιτο ζώο-κλειδί στην ιστορία της εκτροφής και της εξέλιξης του πολιτισμού, έγινε αιτία συγκρούσεων μεταξύ αγροτών και κτηνοτρόφων, βρέθηκε στο επίκεντρο μύθων και θρησκειών, αλλά πιο διάσημη παραμένει η ιστορία του χρυσόμαλλου δέρατος. Έκτοτε τα προϊόντα της κουράς έθεσαν τις βάσεις των πρώτων βιοτεχνιών, και της βιομηχανικής εποχής. Οι καιροί άλλαξαν και μαζί οι πηγές εισοδήματος εκείνων που γνωρίζουν από ένστικτο ότι το μέλλον εξαρτάται από την δική τους αφοσίωση σε παραδοσιακές εργασίες.
