«Φέτος θα πάμε μόνο για ένα τριήμερο – και αν…». Η διαπίστωση αυτή κυριαρχεί τις τελευταίες εβδομάδες, καταγράφοντας την αγωνία των περισσότερων νοικοκυριών ενόψει των καλοκαιρινών διακοπών.
Για πολλές οικογένειες, οι καλοκαιρινές διακοπές δεν αποτελούν πλέον μια αυτονόητη συνήθεια. Αντίθετα, έχουν μετατραπεί σε μια απόφαση που απαιτεί υπολογισμούς, συγκρίσεις τιμών και συχνά δύσκολους συμβιβασμούς. Η διαμονή, τα καύσιμα, τα διόδια, το φαγητό και τα καθημερινά έξοδα συνθέτουν έναν λογαριασμό που, σε αρκετές περιπτώσεις, ξεπερνά τις δυνατότητες ενός μέσου νοικοκυριού.
Μια τετραμελής οικογένεια από την Καστοριά που θα επιλέξει έναν κοντινό παραθαλάσσιο προορισμό, όπως την Πρέβεζα, τη Χαλκιδική, την Πιερία ή την Περαία, θα χρειαστεί να καλύψει σημαντικά έξοδα για μετακίνηση, διαμονή και διατροφή. Ακόμη και με προσεκτική επιλογή καταλύματος και περιορισμό των δαπανών, το συνολικό κόστος για λίγες ημέρες ξεκούρασης μπορεί να φτάσει σε επίπεδα που δύσκολα εντάσσονται στον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Αποτέλεσμα είναι πολλοί να περιορίζουν τη διάρκεια των διακοπών, άλλοι να στρέφονται στη φιλοξενία από συγγενείς ή φίλους, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που τελικά αποφασίζουν να μην ταξιδέψουν καθόλου. Οι μονοήμερες εκδρομές κερδίζουν έδαφος, ενώ αρκετοί ανακαλύπτουν ξανά κοντινές επιλογές αναψυχής.
Για τους κατοίκους της περιοχής μας, οι επιλογές για μικρές αποδράσεις δεν είναι ανύπαρκτες. Η λίμνη, ο παραλίμνιος δρόμος και οι βόλτες στα γύρω χωριά αποτελούν μια καθημερινή διέξοδο από τη ρουτίνα του καλοκαιριού. Ωστόσο, για πολλούς, αυτές οι επιλογές δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την εμπειρία των πολυήμερων διακοπών.
«Κάποτε φεύγαμε μια εβδομάδα για θάλασσα. Τώρα, αν καταφέρουμε να πάμε δύο -τρεις μέρες, το θεωρούμε επιτυχία, αν φυσικά το επιτρέψει το πορτοφόλι μας. Κατά τα άλλα, κάνουμε βόλτες εδώ γύρω για να αλλάξουμε εικόνες», λέει κάτοικος της περιοχής.
Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα συνεχίζει να αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς παγκοσμίως. Η αντίθεση είναι έντονη: ενώ η χώρα προσελκύει εκατομμύρια επισκέπτες, ένα μέρος των Ελλήνων δυσκολεύεται να απολαύσει διακοπές στον ίδιο του τον τόπο.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η ξεκούραση δεν είναι πολυτέλεια, αλλά προϋπόθεση για την ψυχική υγεία και την οικογενειακή ισορροπία. Είναι επιτακτική ανάγκη να συζητήσουμε πιο ουσιαστικά για λύσεις: από μια ουσιαστική διεύρυνση των προγραμμάτων κοινωνικού τουρισμού, μέχρι τη θέσπιση ειδικών τιμολογιακών πολιτικών για τις μετακινήσεις, όπως η ελεύθερη διέλευση από τα διόδια για τις οικογένειες ή η επιδότηση καυσίμων, ώστε το καλοκαίρι να μην μετατρέπεται σε προνόμιο για λίγους.
Ίσως, τελικά, το ουσιαστικό ερώτημα να μην είναι αν οι οικογένειες θα καταφέρουν να πάνε φέτος διακοπές, αλλά αν η ξεκούραση θα παραμείνει ένα δικαίωμα προσβάσιμο σε όλους, ή αν θα αφήσουμε το καλοκαίρι να ξεθωριάσει στη μνήμη μας, σαν μια πολυτέλεια που δεν μας ανήκει πια.
