Ο «γραφικός χαρακτήρας» της ΑΙ και άλλα δεινά του θαυμαστού καινούργιου κόσμου που ζούμε
σοι αλληλεπιδράτε καθημερινά με τα τσάτμποτς ξέρετε. Οι απαντήσεις των Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων στα prompts σας, εμφανίζουν κάποια μοτίβα τα οποία προδίδουν τη μηχανική τους φύση. Οι παύλες και οι λίστες, για παράδειγμα, το «αν θέλεις μπορώ να…», το «κατά κανόνα», το «με άλλα λόγια», το «δεν είναι μόνο αυτό, αλλά το άλλο» και άλλα πολλά ρητορικά σχήματα αποτελούν σήματα που ψιθυρίζουν ή φωνάζουν ότι εδώ έχει χρησιμοποιηθεί ένας ψηφιακός βοηθός. Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι τα μοντέλα εμφανίζουν νέες συνήθειες κάθε λίγο: για παράδειγμα, ξεκινούν πολύ συχνά προτάσεις γράφοντας «το πρόβλημα, βέβαια, είναι…» ή «για παράδειγμα…».
Πώς μπορεί κάποιος να καταλάβει ότι ένα κείμενο γράφτηκε από την τεχνητή νοημοσύνη, όταν εκείνη μαθαίνει να μιμείται τόσο καλά τον ανθρώπινο λόγο; Κατ’ αρχάς, όταν ο χρήστης έχει εμπειρία από την ανάγνωση κειμένων, θα το νιώσει στο στομάχι του. Τα γραπτά της ΑΙ είναι άνευρα, τυποποιημένα, υπερβολικά «καθαρά», παρουσιάζουν πάντα ακαδημαϊκή επιχειρηματολογία, μοιάζει όλα να βγαίνουν από τον ίδιο βιομηχανικό ιμάντα σκέψης. Αυτό το τελευταίο κάνει εύκολη την αποκάλυψή τους, με την προϋπόθεση ότι ο αναγνώστης είναι κάπως υποψιασμένος.
Πριν από μερικούς μήνες, έπεσα κι εγώ θύμα μιας απάτης. Αγόρασα από το Amazon ένα βιβλίο που υποσχόταν ότι θα με διαφωτίσει για ένα πολύ συγκεκριμένο θέμα. Το κείμενο στο οπισθόφυλλο ήταν πειστικό. Το περιεχόμενο, όμως, όχι. Τα κεφάλαια ήταν γραμμένα από κάποιο μοντέλο, με αρχή, μέση και τέλος, εξαιρετική αυτοπεποίθηση και αληθοφάνεια. Τα επιχειρήματα όμως και η δομή επαναλαμβάνονταν ελικοειδώς χωρίς να προστίθεται το παραμικρό στη συλλογιστική· ένας κανονικός κειμενικός ουροβόρος όφις. Επιχορήγησα με εννέα ευρώ έναν διανοούμενο απατεώνα. Το βιβλίο ήταν μια συνθετική σαχλαμάρα. Είναι βέβαιο ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν εκατοντάδες τέτοια έργα διαθέσιμα εκεί έξω, που περιμένουν το επόμενο θύμα. Αναρωτιέμαι πόσοι άνθρωποι θα είναι σε θέση να καταλάβουν στο μέλλον τη διαφορά. Με τις εικόνες, είναι μάλλον ευκολότερο.
Προσδεθείτε, λοιπόν, γιατί προβλέπεται τσουνάμι κομφορμισμού και σύγχυσης. Όπως αναφέρει και μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, βιώνουμε την «αυγή της γνωστικής παραίτησης». Όλο και περισσότεροι από εμάς αρχίζουν να σκέφτονται και να γράφουν όπως το ChatGPT, το Gemini ή το Claude. Αν κάποτε κατορθώσουν οι μηχανές να μιμηθούν το απρόβλεπτο της ανθρώπινης συμπεριφοράς, κανείς δεν θα μπορεί να καταλάβει αν αυτό που μόλις διάβασε είναι ανθρώπινο ή συνθετικό.
