Συγκλονίζει η απόφαση μίας γυναίκας από την Αυστραλία να βάλει τέλος στη ζωή της με ιατρικώς υποβοηθούμενη αυτοκτονία λόγω μίας ανίατης αρρώστιας.
Πιο συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το news.com, η 25χρονη Αναλίζε Χόλαντα ήθελε να «πεθάνει με τους δικούς της όρους», μετά από χρόνια ταλαιπωρίας από μία σπάνια και ανίατη νευρολογική ασθένεια.
Περιγράφοντας πώς ζει, λέει ότι «η ζωή όλων κινείται και εγώ απλώς είμαι κολλημένη. Δεν ζω. Επιβιώνω κάθε μέρα, κάτι που είναι δύσκολο», είπε, σημειώνοντας ότι η ασθένειά της μοιάζει με «περπάτημα σε ένα χωράφι με νάρκες».
«Η ζωή για μένα τώρα είναι να σηκώνομαι κάθε μέρα κάνοντας ό,τι χρειάζεται ιατρικά, παίρνοντας τα παυσίπονα, προσπαθώντας να περάσω τη μέρα, απλώς για να πάω για ύπνο και να τα κάνω όλα ξανά. Έχω την πιο απίστευτη ομάδα γιατρών και νοσοκόμων που έχουν παρακολουθήσει τι έχω περάσει και τους είπα ότι δεν το θέλω πια αυτό», πρόσθεσε.
Γνωρίζοντας ότι η ζωή της θα τελειώσει, η 25χρονη δήλωσε ότι αποφάσισε να «πεθάνει με τους δικούς της όρους» με εθελοντική υποβοηθούμενη θανάτωση (VAD), μια νόμιμη επιλογή στην Αυστραλία που παρέχει σε ασθενείς σε τελικό στάδιο αυτοχορηγούμενα φάρμακα που τερματίζουν τη ζωή τους.
«Θυμάμαι να μιλάω με τον μπαμπά μου στην κουζίνα ένα βράδυ και του είπα: “Μπαμπά, έχω βαρεθεί“. Και εκείνος είπε: “Άρα τα παρατάς;“», είπε.
Είπε ότι το σημείο καμπής για τον πατέρα της, τον Πάτρικ, ήρθε όταν οι γιατροί την ανάνηψαν στο νοσοκομείο και την παρακάλεσε: «Μπαμπά, σε παρακαλώ άσε με να φύγω».
Η μητέρα της Ανελίζε Χόλαντ, η Αρμάντα, εξακολουθεί να ελπίζει σε ένα θαύμα, παρόλο που «καταλαβαίνει τις προκλήσεις» που αντιμετωπίζει η κόρη της.
Μετά από μια διαδικασία αξιολόγησης που διήρκησε τρεις εβδομάδες, η 25χρονη από την Αυστραλία έλαβε έγκριση για να πεθάνει με υποβοηθούμενη αυτοκτονία.
«Νομίζω ότι είναι τόσο περίεργο να είναι κανείς χαρούμενος, αλλά ήμουν τόσο χαρούμενη όταν έμαθα ότι εγκρίθηκε, έκλαιγα», δηλώνει, ενώ αισθάνεται τυχερή που της δόθηκε αυτή η επιλογή.
Τέλος, εξηγεί πως «είναι ένα από τα πιο γενναία πράγματα που θα μπορούσες ποτέ να κάνεις, να πεις ότι θέλω ιατρικώς υποβοηθούμενη αυτοκτονία. Δεν είναι σαν να μην τα παρατάς. Έχεις περάσει αρκετά και πάλεψες σκληρά».
