Οι Δήμαρχοι και λοιποί τοπικοί άρχοντες θα σας πουν ότι: καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες των Δήμων που δεν μπορεί να καλύψει το μόνιμο προσωπικό.
Ενώ αυτοί που δεν θα επιλεγούν, θα γκρινιάξουν μουρμουρίζοντας ότι: το μόνο που εξυπηρετούν, είναι η…. «εκλογική πελατεία» των εκλεγμένων που θα πρέπει – κατά κάποιο τρόπο – να «αποκατασταθεί» εργασιακά, έστω και προσωρινά, κατά την διάρκεια της θητείας τους.
Επειδή η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση, θα πρέπει να αποδεχθούμε κατά το ήμισυ και τις δύο εκδοχές.
Διότι αν αποδεχθούμε εξ ολοκλήρου την εκδοχή των Δημάρχων, τότε πώς γίνεται οι «πάγιες και διαρκείς ανάγκες» π.χ. του Δήμου Καστοριάς να επικεντρώνονται και για τις 59 θέσεις στον τομέα της καθαριότητας, όπου δεν απαιτείται εξειδικευμένο προσωπικό;
Ούτε πάλι να ασπαστούμε ασυζητητί την θεωρία των άλλων, ότι οι προσλήψεις αυτές γίνονται με ψηφοθηρικά κριτήρια, αν δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι τα άτομα αυτά προέρχονται από μια συγκεκριμένη δεξαμενή ψηφοφόρων που εκδηλώνει δημόσια τις εκλογικές προτιμήσεις της.
Επειδή, όμως, ζούμε σε μια μικρή καθημαγμένη κοινωνία, από τις στερήσεις και την ανεργία, τίποτε δεν αποκλείεται…
Ακόμα και να δούμε να προσλαμβάνονται τα ίδια και τα ίδια άτομα, που κινούνται σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα, μέχρι να κατοχυρώσουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα.
Όπως και ότι το «δικαίωμα» επιλογής των προσληφθέντων, να «εκχωρείται»… αναλογικά σε αντιδημάρχους και δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι επανεκλέγονται πολλάκις τα τελευταία πολλά χρόνια και έχουν εξασφαλίσει την επανεκλογή τους και στο μέλλον
Τίποτα δεν αποκλείεται…
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΑΤΡΙΔΗΣ
