«Είναι σημαντικό να μην εγκλωβιζόμαστε σε ρόλους ή επαγγελματικές ταυτότητες που μας φθείρουν»
Στα 102 του χρόνια, ο Δρ. Χάουαρντ Τάκερ συνεχίζει να φορά την ιατρική του μπλούζα και να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως νευρολόγος, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η ηλικία δεν είναι εμπόδιο για όσους διατηρούν πνευματική εγρήγορση και πάθος για τη ζωή.
Καταγεγραμμένος στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες ως ο γηραιότερος εν ενεργεία γιατρός στον κόσμο, αποτελεί ζωντανό σύμβολο μακροζωίας και νοητικής διαύγειας.
Ο Δρ. Τάκερ έχει πίσω του μια μακρά και εντυπωσιακή πορεία: υπηρέτησε ως επικεφαλής νευρολογίας στον αμερικανικό στόλο του Ατλαντικού κατά τον Πόλεμο της Κορέας, ενώ στα 67 του αποφάσισε να σπουδάσει νομικά, αποκτώντας και την άδεια εξάσκησης του επαγγέλματος. Σήμερα, εξακολουθεί να εξετάζει ασθενείς, να διδάσκει νέους γιατρούς και να διατηρεί ενεργή παρουσία στα social media -TikTok, Instagram και Facebook- όπου μοιράζεται με το κοινό του στιγμές της καθημερινότητάς του αλλά και τις συμβουλές του για μια μακρά και ποιοτική ζωή.
Σε συνέντευξή του στο περιοδικό National Geographic, τόνισε πως η συνταξιοδότηση είναι, κατά την άποψή του, εχθρός της μακροζωίας. Όπως λέει, «αν δεν χρησιμοποιείς τον εγκέφαλό σου, τον χάνεις». Προτείνει να διατηρεί κανείς τη σωματική και πνευματική του δραστηριότητα σε κάθε ηλικία, με περπάτημα και άσκηση που να προσαρμόζεται στις δυνατότητές του.
Είναι αντίθετος στο κάπνισμα και τη χρήση κάνναβης, τα οποία θεωρεί βλαβερά για τον οργανισμό. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει επίσης στη σημασία της ψυχικής ηρεμίας, λέγοντας πως το μίσος και η μνησικακία επηρεάζουν αρνητικά την υγεία, καθώς αυξάνουν το άγχος και την αρτηριακή πίεση.
Ο ίδιος τονίζει πως είναι σημαντικό να μην εγκλωβιζόμαστε σε ρόλους ή επαγγελματικές ταυτότητες που μας φθείρουν, αλλά να έχουμε τη δύναμη να επανεφευρίσκουμε τον εαυτό μας, εφόσον αυτό απαιτεί η υγεία και η ισορροπία μας.
Με το παράδειγμά του, ο Δρ. Τάκερ δείχνει πως η ενεργή στάση ζωής, η πνευματική περιέργεια και η εσωτερική γαλήνη είναι τα πραγματικά «φάρμακα» για τη μακροζωία.
