Ήταν Ιανουάριος του 1994 όταν η Ελλάδα ανέλαβε για τρίτη φορά τα ηνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πολιτικό θερμόμετρο ανέβαινε καθώς τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς η Κέρκυρα θα φιλοξενούσε την Ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής, με ένα ιστορικής σημασίας ζητούμενο: την ένταξη στην Ένωση τριών νέων κρατών – της Φινλανδίας, της Σουηδίας και της Αυστρίας.
Στο πλαίσιο της πολιτιστικής προβολής της χώρας ενόψει αυτού του σημαντικού γεγονότος, το Υπουργείο Πολιτισμού ανέθεσε στον Λάκη Λαζόπουλο, ο οποίος βρισκόταν στο απόγειο της δημοτικότητάς του μετά την σαρωτική επιτυχία των «10 Μικρών Μήτσων», τη δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ. Σκοπός του ήταν να αναδείξει την ομορφιά και την ποικιλομορφία της Ελλάδας και θα προβαλλόταν κατά τη διάρκεια της Συνόδου.
Για τις ανάγκες των γυρισμάτων, ο καλλιτέχνης και παραγωγός απευθύνθηκε στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το οποίο ανταποκρίθηκε θετικά, παραχωρώντας στην εταιρεία παραγωγής ένα στρατιωτικό ελικόπτερο τύπου «Χιούι».
Η 18η Μαΐου του 1994 θα έμελλε να σημαδευτεί από μια τραγωδία. Το συνεργείο έφτασε στην Καστοριά με σκοπό να καταγράψει εντυπωσιακά εναέρια πλάνα της πόλης και της ευρύτερης περιοχής. Στο στρατιωτικό ελικόπτερο επιβιβάστηκαν το τριμελές πλήρωμα και τέσσερα μέλη του κινηματογραφικού συνεργείου. Ανάμεσά τους βρισκόταν και ο Βαγγέλης Μολαδάκης, στενός συνεργάτης του Λάκη Λαζόπουλου και σκηνοθέτης των «10 Μικρών Μήτσων», ο οποίος είχε αναλάβει τη σκηνοθεσία του ντοκιμαντέρ.
Η πτήση ξεκίνησε ομαλά, όμως λίγο μετά τις 11 το πρωί, ενώ το ελικόπτερο πετούσε πάνω από τη γαλήνια επιφάνεια της λίμνης της Καστοριάς, συνέβη το απροσδόκητο. Το «Χιούι» πραγματοποίησε έναν απότομο ελιγμό και άρχισε να χάνει ύψος. Παρά την αρχική του πορεία μακριά από την πόλη, έκανε μια ξαφνική στροφή και, κατερχόμενο με ταχύτητα, ακούμπησε τα νερά της λίμνης.
Μαθητές ενός λυκείου της Καστοριάς, που εκείνη την ώρα απολάμβαναν το διάλειμμά τους, έγιναν άθελά τους μάρτυρες μιας συγκλονιστικής σκηνής. Παρακολούθησαν με κομμένη την ανάσα το ελικόπτερο να βυθίζεται αργά αλλά σταθερά στα νερά της λίμνης.
Άμεση ήταν η κινητοποίηση των κατοίκων της περιοχής, ενώ λίγο αργότερα έφτασαν περιπολικά και ασθενοφόρα. Πριν καν την άφιξη των επίσημων σωστικών συνεργείων, οι ψαράδες της λίμνης έσπευσαν στο σημείο της πτώσης και κατάφεραν να ανασύρουν πέντε από τους επτά επιβαίνοντες. Ένας μάλιστα από τους ψαράδες δεν δίστασε να πέσει με τα ρούχα στη λίμνη για να βοηθήσει τους τραυματίες να ανέβουν στις βάρκες τους, καθώς κάποιοι βρίσκονταν σε άσχημη κατάσταση και δυσκολεύονταν να κρατηθούν στην επιφάνεια.
Ωστόσο, η χαρά της διάσωσης των πέντε επισκιάστηκε από την τραγική διαπίστωση ότι δύο άνθρωποι έλειπαν: ο Βαγγέλης Μολαδάκης και ο συγκυβερνήτης του ελικοπτέρου, Δημοσθένης Κατής. Γρήγορα αποκλείστηκε το ενδεχόμενο να είχαν καταφέρει να απεγκλωβιστούν και να κολυμπήσουν μέχρι την ακτή. Όλα έδειχναν το χειρότερο σενάριο, όμως οι εντατικές και πολύωρες έρευνες για τον εντοπισμό των δύο ανδρών δεν απέδιδαν καρπούς.
Βατραχάνθρωποι των Ο.Υ.Κ. έφτασαν στην περιοχή με ένα C-130, ενώ στρατιωτικά ελικόπτερα, σκάφη του Ναυτικού Ομίλου Καστοριάς και ντόπιοι εθελοντές «σάρωναν» την επιφάνεια και τον βυθό της λίμνης.
Ο δραματικός επίλογος γράφτηκε δύο ημέρες αργότερα. Τα πτώματα των δύο ανδρών εντοπίστηκαν τελικά από ψαράδες σε βάθος 13 μέτρων, στον ελώδη βυθό της λίμνης και σε απόσταση περίπου 50 μέτρων από το σημείο της πτώσης. Χρησιμοποιήθηκαν μεγάλα συρόμενα άγκιστρα για την ανάσυρσή τους. Η ιατροδικαστική εξέταση κατέδειξε ως αιτία θανάτου τον πνιγμό.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, το ελικόπτερο παρέμεινε για λίγα λεπτά στην επιφάνεια της λίμνης πριν βυθιστεί. Όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι κατά τη διάρκεια αυτού του σύντομου χρονικού διαστήματος, ο Βαγγέλης Μολαδάκης και ο Δημοσθένης Κατής εγκλωβίστηκαν στην άτρακτο και παρασύρθηκαν στον βυθό, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους πέντε επιβαίνοντες που κατάφεραν να απεγκλωβιστούν.
Το τραγικό συμβάν της Καστοριάς την άνοιξη του 1994 παραμένει ένα από τα πιο μυστήρια αεροπορικά δυστυχήματα στην Ελλάδα. Οι καιρικές συνθήκες ήταν άριστες, η πτήση χαρακτηριζόταν ως ρουτίνας και, αξιοσημείωτο είναι, ότι δεν υπήρχαν ηλεκτροφόρα καλώδια πάνω από τη λίμνη, τα οποία ευθύνονται για ένα μεγάλο ποσοστό των πτώσεων ελικοπτέρων στην Ελλάδα. Μέχρι σήμερα, τα ακριβή αίτια που οδήγησαν ένα ελικόπτερο να βυθιστεί αργά και βασανιστικά στα νερά μιας λίμνης παραμένουν αναπάντητα, αφήνοντας ένα πέπλο μυστηρίου γύρω από την τραγωδία που σημάδεψε την ελληνική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
ρεπορτάζ: kastorianiestia.gr
