Κατέχει το Παγκόσμιο Ρεκόρ Γκίνες για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που έμεινε ναυαγός στη θάλασσα
Κατέχει το Παγκόσμιο Ρεκόρ Γκίνες για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που έμεινε ναυαγός στη θάλασσα. Μόνος. Όταν του ανακοινώθηκε το ρεκόρ, είπε: «Ελπίζω να μην χρειαστεί ποτέ κανείς να το σπάσει».
Ο Poon Lim ήταν ένας 25χρονος ναυτικός από τη νότια ακτή της Κίνας όταν επιβιβάστηκε σε ένα βρετανικό εμπορικό πλοίο το 1942. Λίγο μετά την αναχώρησή του από το Κέιπ Τάουν, το πλοίο τορπιλίστηκε από ένα γερμανικό υποβρύχιο.
Καθώς το πλοίο βυθιζόταν, ο Poon φόρεσε ένα σωσίβιο και κατάφερε να κολυμπήσει μέχρι μια σχεδία γεμάτη με φρέσκο νερό, μπισκότα, έναν ηλεκτρικό φακό και μερικές φωτοβολίδες. Εκτίμησε ότι υπήρχαν αρκετές προμήθειες στο πλοίο για να επιβιώσει για έναν μήνα.
Τον πρώτο μήνα, ο Poon ήρθε σε επαφή με ένα φορτηγό πλοίο, την περιπολία του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και ένα άλλο γερμανικό υποβρύχιο. Όλοι αγνόησαν τις φρενήρεις εκκλήσεις του για βοήθεια. Αργότερα θυμήθηκε ότι αυτές οι στιγμές ήταν οι πιο δύσκολες να ξεπεραστούν ψυχικά. Ωστόσο, δεν τα παράτησε. Πήρε την κατάσταση στα χέρια του και αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να βασιστεί σε άλλους. Επικεντρώθηκε σε ό,τι μπορούσε να ελέγξει και αυτό ήταν να παραμείνει ζωντανός μέχρι να βγει στη στεριά. Για να διατηρήσει το σώμα του σε φόρμα, άρχισε να κολυμπάει δύο φορές την ημέρα σε νερά γεμάτα καρχαρίες.
Έχασε βάρος, αλλά διατήρησε τους περισσότερους μύες του. Όταν του τελείωνε το νερό, χρησιμοποίησε τον καμβά που κάλυπτε το σωσίβιο του για να πιάσει το νερό της βροχής. Χρησιμοποίησε τα τελευταία κομμάτια του μπισκότου του ως δόλωμα σε ένα αγκίστρι που έφτιαξε χρησιμοποιώντας τα καλώδια από τον ηλεκτρικό φακό. Για κάθε ψάρι που έπιανε, φυλούσε τα υπολείμματα για να τα χρησιμοποιήσει ως δόλωμα για το επόμενο γεύμα του. Κατά τη διάρκεια μιας μακράς περιόδου ημερών χωρίς βροχή, ο Poon μάζευε φύκια από τον πάτο της σχεδίας του και τα διαμόρφωνε ώστε να μοιάζουν με φωλιά πουλιών.
Πρόσθεσε υπολείμματα ψαριών στη φωλιά από φύκια και τα τοποθέτησε πάνω από τη σχεδία του. Η σάπια δυσοσμία των ψαριών προσέλκυε γλάρους, τους οποίους έπιανε με τα γυμνά του χέρια. Έπινε το αίμα τους για να σβήσει τη δίψα του. Κάποτε χρησιμοποίησε υπολείμματα πουλιών για να ψαρέψει έναν καρχαρία, ο οποίος του επιτέθηκε όταν τον τράβηξε προς το σκάφος. Χρησιμοποίησε μια κανάτα νερού ως ρόπαλο για να τον υποτάξει.
Την 131η μέρα του στη θάλασσα, ο Poon παρατήρησε ότι το νερό άλλαξε από μαύρο σε ανοιχτό πράσινο. Παρατήρησε επίσης περισσότερα πουλιά στον ουρανό. Την 133η μέρα, είδε ένα μικρό πλοίο στο βάθος. Εφόσον δεν είχε φακό πια, κούνησε το πουκάμισό του και πήδηξε πάνω κάτω, φωνάζοντας με όλη του τη δύναμη.
Το πλοίο γύρισε και τον πήρε. Οι άντρες που μιλούσαν πορτογαλικά του παρείχαν νερό και ξερά φασόλια. Έμεινε σε ένα νοσοκομείο στη Βραζιλία για αρκετές εβδομάδες. Είχε χάσει 9 κιλά. Όταν διαδόθηκε η είδηση της επιβίωσής του, ο Βασιλιάς Γεώργιος ΣΤ’ του απένειμε το Μετάλλιο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και το Βρετανικό Ναυτικό τύπωσε φυλλάδια για να τα μεταφέρουν σε όλες τις σωσίβιες λέμβους τους με τις τεχνικές επιβίωσης του Poon.
Μετά τον πόλεμο, ο Poon αποφάσισε να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ, αλλά η ποσόστωση για τους Κινέζους μετανάστες είχε καλυφθεί. Ο γερουσιαστής Γουόρεν Μάγκνουσον παρενέβη για να του επιτρέψει την είσοδο και μια ενδεχόμενη πορεία προς την απόκτηση της υπηκοότητας. Απεβίωσε στο Μπρούκλιν το 1991 σε ηλικία 72 ετών.
