Τα τελευταία τέσσερα χρόνια ο γενικός πληθωρισμός αυξήθηκε κατά 19,2%, οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 12,3 – 12,4% και ο πληθωρισμός στα τρόφιμα ξεπέρασε το 30%
ανέφερε ο διευθύνων σύμβουλος στον Όμιλο Μικρών και Μεσαίων Σούπερ Μάρκετ. Λεωνίδας Καρύγιαννης, μιλώντας στον ραδιοσταθμό «Στο Κόκκινο».
«Κανείς δεν αγγίζει ένα πολύ σημαντικό θέμα», ανέφερε ο ίδιος. «Οι πολυεθνικές καλύπτουν το 70% στα ράφια ενός ελληνικού σούπερ μάρκετ. Και πουλάνε από 20 έως και 200 ή 300% ακριβότερα από ό,τι στην Ευρώπη. Αυτή είναι η ουσία της ακρίβειας που κανείς δεν αγγίζει.
»Αν είχε επιβληθεί στις πολυεθνικές να πουλάνε με τιμές Ευρώπης, να είστε σίγουροι ότι τα πράγματα στα ράφια των ελληνικών σούπερ μάρκετ θα ήταν πολύ φθηνότερα».
Οι πολυεθνικές μάλιστα δεν έχουν πρόβλημα στις πωλήσεις τους – παρά τις υψηλές τιμές – καθώς έχουν επιβάλλει το προϊόν τους στο ράφι.
«Δεν υπάρχουν αντίστοιχες ελληνικές εταιρίες γιατί τις έχουν εξαγοράσει. Και πολλές φορές ακούς για ένα προϊόν – που έχει ελληνικό όνομα – αλλά ανήκει σε ξένη πολυεθνική».
Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα της Γερμανίας: «Εκεί έχουν μισθούς 2,5% υψηλότερους απ’ότι στην Ελλάδα. Παρόλα αυτά οι πολυεθνικές στη Γερμανία πουλάνε και 30% και 50% και 100% φθηνότερα από ότι στην Ελλάδα. Εδώ όμως δεν υπάρχει κανένας ελεγκτικός μηχανισμός. Δεν υπάρχει κανείς να “τραβήξει το αυτί” σε αυτές τις εταιρίες που κερδοσκοπούν».
«Πώς παρενέβησαν στην κεροδοσκοπία των ενεργειακών εταιριών; Πώς παρενέβησαν στα πολύ ψηλά επιτόκια των τραπεζών;» ανέφερε. «Οι πολυεθνικές είναι κράτος εν κράτει στην Ελλάδα».
Γιατί δεν βλέπουμε περισσότερες ελληνικές ετικές στα σούπερ μάρκετ
Σύμφωνα πάντα με τον Λεωνίδα Καρύγιαννη, οι πολυεθνικές με την τεράστια κερδοφορία έχουν βάλει και επιβάλλει τα προϊόντα τους στις εμπορικές αλυσίδες.
Αντίθετα μία ελληνική επιχείρηση για να μπει σε εμπορική αλυσίδα πληρώνει «είσοδο», τεράστια ποσά για να βάλει ένα προϊόν. «Έτσι, πολλά και πολύ καλά ελληνικά προϊόντα εταιρειών και συνεταιρισμών παραμένουν εκτός ραφιού στις μεγαλύτερες εμπορικές αλυσίδες».
Αναγκαιότητα ένα ισχυρό καταναλωτικό κίνημα
«Δυστυχώς δεν έχουμε ένα μεγάλο καταναλωτικό κίνημα που θα επέβαλε, με μποϊκοτάζ και άλλες ενέργειες και κινηματική δράση, τον έλεγχο των πολυεθνικών», υποστήριξε τέλος.
«Πρέπει να δημιουργηθεί, όπως και να ξαναεφεύρουμε τους συνεταιρισμούς για να αντιδράσουμε στην ασύδοτη οικονομία της – υποτίθεται “ελεύθερης” – αγοράς. Γιατί τα ολιγοπώλεια επιβάλλουν τιμές και καταναλωτικές συμπεριφορές, ενώ μεταξύ τους ουσιαστικά καθορίζουν τις τιμές».
